مرجع اصلی آموزش های آنلاین و حضوری فلسفه در ایران
وقتی خوابیم ملتفت نیستیم که خوابیم. دره را پرتگاه میبینیم و از خواب میپریم. از کجا معلوم دربارهی زندهبودن نیز در توهم نباشیم؟ انسان چه سرشتی دارد که میتواند مرده باشد اما خودش را زنده بپندارد؟ و ربط این زندهبودن به امید و خدا چیست؟ تبیین این خوابزدگی و این مُردگی کار دشواری است. آیا زنده میتواند به مرده بفهماند که مرده است؟ و آنی که زنده میشود میتواند از پس قدرشناسی احیاگرش بربیاید؟ ما به بهانهی بازخوانی کتاب بیماری منتهی به مرگ از کییرکگور پیرامون این سوالات خواهیم گشت، بلکه کمی دریابیم چرا انگشت که میگذاریم نبضمان نمیزند یا کمرمق میزند.
مترجم، پژوهشگر فلسفه و نویسنده. زاده تبریز، 1356. دکترای فلسفه اسلامی از دانشگاه تربیت مدرس. آثار: - سنت فلسفی یهودی در جهان اسلام، الیور لیمن، سید حسین نصر و دیگران، برگردان مهدی وهابی و مرتضی کربلاییلو نشر آستانه سال ۱۳۸۵ - فقه دلیل و فقه دال: رسالهای در سیاست الهیات، نشر قبس سال ۱۴۰۲ و ...
وقتی خوابیم ملتفت نیستیم که خوابیم. دره را پر ...
گفتگو درباره عدالت، مالکیت و آینده جامعه ...
سفری است از اندیشه به تصویر؛ در این دوره، با ...
ساختار دوره: بخش اول: روانکاوی فرویدی-لکانی ...
